پنج پرسش از مدیرکاداستر بین الملل 

1394/01/18
 
به نقل از مجله GIM مارس 2015
 

پنج پرسش از مدیرکاداستر بین الملل

 

در ژانویه 2015، نشریه بین المللی GIM، به مقوله "ظهور عصر جدید اداره زمین" پرداخته است و در این راستا، با کیز دزئو(Kees de Zeeuw)، مدیر کاداستر بین الملل، در خصوص پنج پرسش کلیدی مصاحبه کرده است.
 
 

1.       نظر شما در مورد "ظهور عصر جدید اداره زمین " چیست؟

 

به نظر من، این عصر در حال ظهور نیست، ما پیش از این هم، کارهایی در این زمینه انجام داده‌ایم. در کار حرفه ای ما، لزوم ارائه مدیریت جهانی زمین، کاملاً به اثبات رسیده است. جمعیت در حال رشد است و فشار بر زمین و منابع طبیعی همچنان در حال افزایش می باشد. محدودیتهایی در این راستا وجود دارد؛ زمین کمیاب است. تعارضات و منازعات ناشی از دسترسی نابرابر به زمین، بسیار زیاد شده است. دولتها جهت نظارت بر امور زمین، نیاز به یک سیستم مناسب اطلاعات زمین دارند. در یک سیستم اطلاعات زمین، بیش از اینکه مختصاتِ بسیار دقیق قطعه زمین مهم باشد، شمول کل قطعه زمین ها و سایر واحدهای مکانی یک کشور مهم است. دقت واقعی، در کیفیت ارتباط میان صاحبان حقوق، خود حقوق و قطعات ملکی که آن حقوق بر آن حاکم است، می باشد. بهتر است با کار سختِ ایجاد سیستم زمینداری که کل زمین های جهان را پوشش داده و مناطق کم درآمد را شامل می شود، آغاز کنیم. این سیستم می‌تواند در مراحل بعد هماهنگ تر شود.
 

2.      چه اقداماتی لازم است در این زمینه انجام شود؟

 

چالش مدیریت زمین این است که ما نمی توانیم برای ایجاد یک سیستم کارآمد خوب، قرن ها صبر کنیم. همانطور که خانم کلریسا آگوستینس (Clarissa Augustinus) اخیراً اظهار کرده اند: "اجازه دهید مشکل نسل مان را حل نماییم!"
ما فن آوری ها و رویکردهای مناسب در زمینه تصویر برداری ژئورفرانس شده، را داریم. ما شرکت ها و ارگان ها بسیار خوبی داریم که ابزار ارائه می کنند. این ابزار می تواند برای جمع آوری مستندات از مناطقی مانند رواندا، لسوتو، کلمبیا و سایر کشورها استفاده شود. همانطور که در ژانویه صحبت شد، نتایج بدست آمده از منطقه، می‌تواند در یک سیستم GIS با عوارضی که به صورت خودکار استخراج شده اند، ادغام گردد. این بدان معنی است که عوارضی مانند مرزهای قطعه زمین به طور خودکار به کمک تصویر رقومی قابل برداشت می باشند. این روش جهت اداره مناطق بزرگ، قابل استفاده می باشد و به طور قابل توجهی در زمان صرفه جویی می شود. مرزها می توانند همانطور که در منطقه شناخته می شوند به سادگی بر روی تصویر نیز ترسیم شوند و به نقشه رقومی متصل گردند. بدین ترتیب، به جای کار صحرایی طاقت فرسا، ارتوفوتو تهیه شده و در محل گویا سازی می‌شود. به این ترتیب، داده های مکان- مرجع تولید شده دارای کیفیت قابل قبولی می شود.
 

3.     این کار چگونه قابل سازماندهی است؟

 

همانگونه که در کمیته متخصصین مدیریت اطلاعات مکانی جهانی (UN-GGIM) سازمان ملل متحد دیده می شود، انجمن های حرفه ای متفاوتی به طور روزافزون، در این امر مشارکت می کنند. دنیای نقشه برداری، اداره زمین، سنجش از راه دور و آمار به سمت یک زیرساخت مکانی جهانی پیش می روند. ما می توانیم رویکردهای مشابه را در دو سطح قاره ای و کشوری مشاهده نماییم. اخیراً در یک همایش در هند، من به جمع مباحثه کنندگان رویکرد کاربر- محور یا شهروند- محور ملحق شدم. برخی از همکاران به عصر جدید به عنوان عصر کاربر- محور می نگرند، بدون در نظر گرفتن یک نقش برای زمینداری ملی و سازمان های متولی تهیه نقشه. در این تگاه، همه چیز توسط خود مردم انجام می شود و خدمات فضای ابری آن را پشتیبانی می کند. من با این نظر مخالفم، به نظر من، سازمان های ملی تهیه نقشه و نمایندگی های زمینداری، شهروند محور می باشند. خدمات آنها در دسترس همه شهروندان است، نه فقط برای مردمی که قادر به پرداخت خدمات می‌باشند، بلکه برای افراد بی بضاعت نیز می باشد، زیرا به نظر تنها افرادی که توانایی پرداخت هزینه های خدمات را دارند، شالوده و بنیان جامعه به شمار نمی‌آیند. بنابراین کاربران و شهروندان یکی نیستند.
 

4.     به نظر شما در اینجا فقدان چه چیز مشهود است؟

 

فقدان ظرفیت مشهود است؛ آقای رابین مک لورن (Robin McLaren) چندین بار اظهار کرده است که فدراسیون FIG فقط 350,000 متخصص در سراسر جهان دارد. در حالیکه در سطح شهروندی و عموم مردم، به بیش از این تعداد متخصص نیاز هست، مانند رواندا، جایی که روستاییان دوره های فشرده روش‌های اندازه گیری را گذرانده اند به طوریکه می توانند داده ها را جمع آوری کنند. هماهنگ سازی و سازماندهی سیستم زمینداری، نیاز به رویکردهای حرفه ای دارد. کلید اصلی موفقیت، ایجاد هماهنگی میان بخش خصوصی و دولتی است. برای تولید این داده ها تقریبا، بین 50 تا 100 میلیارد دلار امریکا نیاز است. این میزان ممکن است مبلغ زیادی به نظر آید، اما به هیچ وجه در مقیاس جهانی، زیاد نیست.
 

5.     مشارکت شما در تحقق این هدف چیست؟

 

در کاداستر بین الملل، ما می خواهیم تا فعالتر باشیم و در زمان حیات خود یک سیستم زمینداری جامع را در مقیاس جهانی ایجاد کنیم. ما می دانیم که این کار امکان پذیر است. البته به این امر هم واقفیم که اهدافمان به تنهایی تحقق نمی یابد، ما در این بازی یک بازیگر کوچکیم. بنابراین با همکاران و دوستان متخصص خود، خواسته هایمان را در میان می گذاریم. ما همچنان دانش خود را به اشتراک خواهیم گذاشت و هر جا که ممکن باشد، شبکه خود را جهت گرد هم آوردن ذینفعان در کنار هم، مورد استفاده قرار می دهیم.

 



نقشه سایت | نمای قابل چاپ | © 2009 - 2019 Cadastre